Hoe MS mijn kinderen heeft geleerd om sterk te zijn

Moeder zijn en leven met een ziekte is zeker niet gemakkelijk, maar niet onmogelijk, zoals ik vroeger altijd dacht. Na mijn diagnose multiple sclerose, is er één situatie geweest, die mij altijd zal bijblijven. Deze situatie kwam zo natuurlijk en gebeurde zo plotseling dat het mij verraste. Alles ging zoals gepland tot ik op zekere dag, terwijl ik alleen thuis was met de kinderen, een uitbraak had van MS symptomen en nauwelijks kon bewegen. Wat er die dag gebeurde veranderde mijn kijk op het leven en mijn eigen kunnen om problemen die nog komen gaan, te ondergaan.

Ik weet nog dat ik zei dat ik me niet zo goed voelde, dat ik kracht verloor en minder kon bewegen en ik was doodsbang. Tot mijn grote verrassing nam mijn toen 14 jarige zoon de controle over. Het eerste wat hij deed was mij zeggen dat ik een relapse had en dat ik die al eerder had gehad en dat ik kalm moest blijven.

De volgende dingen gebeurden in een waas, hij belde de dokter, legde uit wat er aan de hand was en volgde de instructies op die hij kreeg. Ik moest worden opgenomen dus nam hij contact op met het ziekenhuis, verzamelde alle benodigde documenten en wist mij ook nog te kalmeren.

Hij vond een oppas voor zijn jongere broertjes, belde een taxi en droeg mij naar beneden in zijn armen. Toen we in het ziekenhuis aankwamen, gaf hij aan wat er gebeurd was en vertelde wat hij had gedaan naar aanleiding van de adviezen die hij van de dokter had gekregen en ik kreeg de zorg die ik nodig had. Hij is al die tijd bij me gebleven, vol zelfvertrouwen en hij gaf mij de kracht om door te gaan met vechten.

Terwijl ik beter werd, zag ik meer kracht in hem dan ik me ooit had kunnen voorstellen. Als moeders denken we vaak dat onze kinderen kwetsbaar zijn en problemen niet kunnen oplossen zonder onze hulp. Maar als moeder leren we ook met onze kinderen en door deze episode heb ik ontzettend veel geleerd. Dat schuldgevoel die je dan hebt, omdat je zoon je moest helpen, omdat je niet kan doen wat de andere moeders van zijn klasgenootjes wel kunnen. Schuldgevoel zoals dit is iets waar we voor kiezen om bij ons te dragen, iets wat we in ons eigen hoofd creëren en wat eigenlijk te verwerpen is.

We moeten begrijpen dat we geen kinderen krijgen voor onszelf, maar voor de wereld, voor een leven vol met uitdagingen die hen helpen te groeien. Wanneer deze groei al vroeg komt, moeten we ze aanmoedigen om vooruit te gaan. Ik was bang dat mijn zoon te snel zou moeten opgroeien door de zorg die hij aan mij moest geven, maar nu realiseer ik me dat ik van mijn kinderen zal blijven leren net zoals zij van mij leren.

Hoe je energie te bewaren met MS en het opvoeden van jonge kinderen

Denk jij dat het opvoeden van jonge kinderen zwaar is? Probeer het dan eens met MS! LLY Blogger Angela deelt haar tips voor het bewaren van je energie.

lees meer
x

Volg ons op Twitter?

Volg ik al @LivingLikeYou

x

Vind ons leuk op Facebook?

Vind ik al leuk Living Like You

Deze website maakt gebruik van cookies om de website en uw ervaring daarmee te verbeteren. Door verder te gaan op de website gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Indien u meer informatie wilt of indien u niet wilt dat er cookies worden geplaatst als u de website gebruikt, klik dan hier: Over cookies.
Niet meer tonen