Blog 2: MS, ijs, een diode en een zonnepaneel

Wat hebben MS, ijs, een diode en een zonnepaneel met elkaar te maken hebben.

Al jaren ben ik bezig om mijn weg te vinden en bezig te blijven. Echt werken is altijd lastig gebleken maar me vrijwillig inzetten daar vind ik nog altijd veel voldoening in. Of ik mij nu inzet op de school van mijn dochter, bezig ben in het verzorgingshuis of bezig ben voor de gymvereniging het zijn allemaal bezigheden waar ik me erg prettig bij voel, maar echt weer werken is lang een brug te ver geweest. Tot nu.

Al jaren loop ik met de gedachte om iets met een foodtruck te gaan doen en een ijstruck is dan de soort truck waar mijn gedachten het meest naar uit gaan. Maar de durf om de gedachten ook daadwerkelijk om te zetten in actie die ontbreek. Echter eind maart gaat mijn telefoon, maatje Marco is benadert om een ijstruck over te nemen en hij vraagt zich af hoe ik daar tegenover sta.

Eigenlijk ben ik gelijk laaiend enthousiast want het lijkt mij een gigantisch leuke uitdaging dus spreken we af dat we naar de bus gaan kijken en door Marco zijn verhaal kijk ik uit naar dat moment. Marco heeft mij verteld dat het om een roze bus gaat en roze dat blijkt de bus ook te zijn als ik haar voor de eerste keer zie.

Zowel de vrouw van Marco – Jeanette – als mijn vrouw – Nathalie – willen ook bij het project betrokken worden dus met zn vieren vallen we als een blok voor de Roze Bus. Met de eigenaresse komen een verkoopprijs overeen en met zn vieren gaan we het avontuur aan. We gaan ijs verkopen vanuit de Roze Bus.

Vanaf het moment dat wij besluiten om het avontuur aan te gaan worden we overvallen door een lawine van lieve, leuke en oprechte reacties en zijn we overdondert door hoeveel mensen ons belangeloos komen helpen want dat we hulp nodig hebben dat blijkt al snel.

Bij de een mogen we voorlopig onze vriezer en voorraad op slaan, de ander heeft ondernemerstips, de volgende zorgt voor een voorpagina artikel in de lokale krant en het blijkt dat er een leger aan techneuten ons te hulp wil schieten. En dat leger aan techneuten blijken we ook hard nodig te hebben.

De bus heeft enige tijd stil gestaan - door omstandigheden -en daar blijken een aantal onderdelen van met name het elektrische systeem minder blij mee te zijn. Iets waar wij achter komen als wij bezig zijn met onze zoektocht naar een top ijsleverancier en wij een andere vitrinekoeling in de bus plaatsen.

Een super Italiaanse ijsleverancier vinden wij in no time in Bussum en daar zijn we blij mee maar onze entree in de wereld van elektrische systemen is er eentje die wij ons nog lang zal heugen. Vrolijk rijden wij in het rond in veronderstelling dat wij minimaal vier uur stroom bij ons hebben. Echter na twee uur blijken de speciale accu’s leeg te zijn. Dus er klopt iets niet. Maar wat dat is voor ons een raadsel. Een wondere wereld van accu’s, diodes, zonnepanelen, stroomopladers gaat voor ons open. Want voor ons is het een groot abracadabra.

De horde buurttechneuten is goud waard. Wij zijn blij met alle input en al snel wordt duidelijk wat er loos is. De accu’s zijn simpelweg overleden en daarbij krijgen we een spreekwoordelijke lezing over een diode. Een diode zorgt ervoor dat ook andere accu’s opgeladen kunnen worden door de motor in de bus als we rijden.

Kortom nieuwe accu’s en een diode worden geplaatst en we denken onderweg te kunnen en dat gaan we ook. De nieuwe accu’s voldoen maar waar wij geen rekening mee hebben gehouden is het feit dat het apparaat dat die accu’s oplaad ook opgeblazen kan worden.

En jullie begrijpen het al na de eerste keer proberen komen we terug en sluiten we een kabel verkeerd aan. Een knal volgt en alle stroom valt weg. Het is ons gelukt om de oplader op te blazen. De oplader vervangen we en ook komen we er achter dat we te weinig capaciteit hebben qua stroom om lang onderweg te kunnen. Dus om dat probleem ook op te lossen plaatsen wij een zonnepaneel op de bus. Kortom we zijn nu klaar om ons leven Rozer te laten kleuren en met passie en toewijding ons top Italiaanse ijs te gaan verkopen langs de deur en op evenementen.

Natuurlijk merk ik dat mijn MS soms andere plannen met mij heeft en natuurlijk merk ik dat het lichaam soms protesteert. Maar dat weegt eigenlijk niet op tegen al het moois dat de bus in het leven losmaakt. Natuurlijk weet ik dat er dagen zullen komen dat het even niet wil maar dan nog wil ik er voor gaan en met zn vieren genieten van het geweldige avontuur dat de Roze IJsbus in ons leven is. Eigenlijk ben ik verbaasd over hoe het lichaam zich houd en voor mij bevestigd het weer wat leuke dingen doen met mijn lichaam en de systemen die daar inzitten.

Deze website maakt gebruik van cookies om de website en uw ervaring daarmee te verbeteren. Door verder te gaan op de website gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Indien u meer informatie wilt of indien u niet wilt dat er cookies worden geplaatst als u de website gebruikt, klik dan hier: Over cookies.
Niet meer tonen