Een balanceer oefening

Op het eerste gezicht ziet mijn leven er alles dan behalve in balans uit. Ik ben partner van, moeder van twee kinderen onder de drie, heb een fulltime baan én de diagnose multiple sclerose. Hoe heb ik ooit voor elkaar gekregen om deze ballen hoog te houden? Ben ik gek dat ik nog steeds werk? Ben ik niet bang om de belangrijkste ballen (gezin en gezondheid) te laten vallen? Ja, natuurlijk ben ik soms bang voor het geen de toekomst brengt, maar die angst heeft iedereen. Ik ga je nu een geheim vertellen: “Er is niets dat je leven in balans brengt”.

Wanneer je denkt aan balans als een balanceeroefening op een schaal dan is gezin het belangrijkste voor mij. Baby’s en peuters veroorzaken stress, maar geven ook veel vreugde. De verantwoordelijkheid die mijn man en ik hebben gekregen voor het opvoeden van deze kleine mensjes verbaast mij nog steeds. Onze kinderen vragen ook veel energie, waarvan ik per dag niet zeker ben of ik die heb door de MS. Dus hebben wij mijn ouders erbij betrokken. Sommigen gebruiken kinderdagopvang of gastouders wanneer ze buitenshuis aan het werk zijn. Wanneer wij werken dan maken wij gebruik van opa en oma. Het hebben van extra hulp van familie betekent dat ik ook de tijd krijg die ik nodig heb om te rusten (vermoeidheid is een van mijn meest voorkomende symptomen). Als mijn ouders er niet waren dan zou ik echt een zombie zijn. Als je deze ondersteuning niet tot je beschikking hebt dan zou een verzorgende je misschien een beetje kunnen helpen. Deze tijd voor mijzelf heeft er voor gezorgd dat ik een betere moeder ben en meer aanwezig kan zijn voor mijn familie.

Werk is nog zo’n bal die omhoog gehouden moet worden, maar ik weet zeker dat 9 tot 17 uur geen optie meer is voor mij en dat is ok. Toen ik net de diagnose MS kreeg, werkte ik nog hele dagen op een kantoor. Ik moest toen regelmatig mijn lunchpauze in de auto doorbrengen, zodat ik kon slapen. Ik was opgelucht dat er eindelijk een reden was gevonden voor mijn vermoeidheid, maar nog blijer dat ik een flexibelere functie heb gevonden in het bedrijf waar ik werk. Al denk ik niet dat de meesten een functie in business development of sales zien als weinig stressvol, maar deze functies zijn wel redelijk flexibel in wanneer en waar je werkt. Ik ben altijd open geweest naar mijn leidinggevende over mijn behoeftes en zij heeft deze vervuld, waardoor ik minder werk gerelateerde stress heb. Wanneer ik s ‘middags even moet slapen dan kan dat. Er zijn ook momenten geweest, waarbij mijn neuroloog het strikte advies had gegeven om een paar dagen vrij te nemen, omdat ze zag dat mijn symptomen erger werden door het werk. Tijdens die momenten doe ik een stapje terug en bekijk ik wat ik echt moet doen en wat er gedelegeerd of zelfs overgeslagen kan worden. Het is ok om nee te zeggen.

Het idee dat MS ook uitgebalanceerd dient te worden in mijn leven, heeft een soort van balans in zichzelf gebracht. Ik accepteer dat ik goede dagen en minder goede dagen heb.
Waar ik voorheen alles zelf probeerde te doen, laat ik het nu toe dat anderen mij helpen, zodat ik kan rusten wanneer dat nodig is en dat ik de energie heb om mijn kinderen bij te houden. Ik laat geen schuldgevoel toe en ik vergelijk mijzelf ook niet met anderen. Ook beweging heeft letterlijk en figuurlijk een balans gebracht. Ik ben erg dankbaar dat ik momenteel geen mobiliteitsproblemen heb. Dus ga ik dagelijks wandelen, beoefening ik yoga en doe ik aan krachttraining. Ik weet dat ik er aan moet denken om niet te veel te doen, maar lichamelijke uitbuiting is ook deel van het vinden van balans. Weten wat voor JOU werkt.

Het belangrijkste om te onthouden bij MS is dat het maar één van die ballen is die omhoog gehouden dient te worden. Soms kan een MS symptoom erger worden en de weegschaal helemaal een kant uitslaan, maar die schaal gaat uiteindelijk ook weer terug naar het midden. Je balans ziet er wellicht anders uit dan voorheen, maar dat is nu eenmaal een deel van je leven. Soms moet “jij” gewoon even de balans zijn – je zult dan moeten bekijken hoe je er mee om moet gaan, zelfs wanneer anderen hier geen begrip voor hebben. Denk er aan om niet teveel tegelijk te willen. Ik heb pas nog gelezen dat je alles kan hebben, wanneer ‘alles’ ook een zenuwinzinking inhoudt. Wanneer ik mij uit balans voel raken, kan ik nu veel beter bedenken welke veranderingen ik moet maken zodat deze inzinking niet komt. Balans is een proces en ik ben dankbaar dat ik nu begrijp dat ik alleen ruimte geef op mijn schaal aan de dingen die echt belangrijk zijn.

x

Volg ons op Twitter?

Volg ik al @LivingLikeYou

x

Vind ons leuk op Facebook?

Vind ik al leuk Living Like You

Deze website maakt gebruik van cookies om de website en uw ervaring daarmee te verbeteren. Door verder te gaan op de website gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Indien u meer informatie wilt of indien u niet wilt dat er cookies worden geplaatst als u de website gebruikt, klik dan hier: Over cookies.
Niet meer tonen